กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ซื่อจื่อแห่งจวนฉินอ๋อง ลู่จื่อคุน
ล้อรถบดไปบนผิวดิน ส่งเสียงดังกึกกักอย่างต่อเนื่อง
ภายในตัวรถเงียบกริบ พอจ้าวเฉวียนบังคับรถม้ามาถึงถนนเส้นข้าง ๆ เจียงเจาหวากับถังส่วงก็พากันลงจากรถ
จ้าวเฉวียนกระซิบพูดอะไรบางอย่าง ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังโรงรับจำนำหย่งเจิ้งซึ่งเป็นโรงรับจำนำที่ใหญ่ที่สุดในนครฉางอัน
โรงรับจำนำหย่งเจิ้งมีเงินหนาและให้ราคาสมน้ำสมเนื้อ ตอนนี้หลินเฟิงกำลังขาดเงิน ดังนั้นเพื่อจะนำหยกขาวชิ้นนั้นไปจำนำให้ได้ราคาดี ต่งต้าจะต้องไปที่โรงรับจำนำหย่งเจิ้งแน่นอน
“ถังส่วง เจ้ากลับจวนจงอี้โหวไปก่อนเถอะ พี่ใหญ่ยังรอเจ้าอยู่ที่จวนนะ”
พอลงจากรถม้า เจียงเจาหวาก็จัดกระโปรงให้เรียบร้อยพลางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
นางดูใจลอยไปบ้าง ถังส่วงรู้ว่านางคงกำลังคิดเรื่องของหลินเจียโหรวอยู่ จึงพยักหน้าแล้วเดินมุ่งหน้าออกจากถนนพลางบอกว่า