ต้าเสวียซื่อเปิดศึกกับยายเฒ่าใจอำมหิต

ต้าเสวียซื่อเปิดศึกกับยายเฒ่าใจอำมหิต

“ข้าไม่ยอมให้หว่านอี้กราบอาจารย์เด็ดขาด!”

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงยกสองมือประสานไว้ที่หน้าอก เชิดหน้ายืดอกก้าวเข้ามาในห้องโถงใหญ่

นางเชิดคางขึ้นสูง ใบหน้าดูร้ายกาจแสดงท่าทีเย่อหยิ่งเหนือคนอื่นอย่างชัดเจน โดยไม่สำเหนียกเลยสักนิดว่าในบรรดาคนทั้งห้องนี้ มีแต่นางนั่นแหละที่ฐานะต่ำต้อยที่สุด

พอท่านโหวผู้เฒ่ากับฮูหยินผู้เฒ่าเห็นฮูหยินผู้เฒ่าเจียง ก็รู้สึกรังเกียจขึ้นมาจับใจ

ไม่ใช่ว่าพวกเขารังเกียจคนยากจน แต่เป็นเพราะฮูหยินผู้เฒ่าเจียงนิสัยแย่เกินทน ทั้งยังไม่รู้จักเจียมกะลาหัว คนพรรค์นี้จะสั่งสอนลูกเต้าให้ดีได้อย่างไร จวนโหวถึงได้พลอยไม่ชอบขี้หน้าเจียงเฮ่อไปด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะฮูหยินเสิ่นรักจนหน้ามืดตามัว ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะได้เห็นหน้าท่านโหวผู้เฒ่ากับฮูหยินผู้เฒ่าด้วยซ้ำ อย่าหวังว่าจะได้มายืนพล่ามอยู่ตรงนี้เลย

“ที่แท้ก็ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงนี่เอง”