ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงแผลงฤทธิ์ บีบคั้นฮูหยินเสิ่นให้ช่วยคนอีกครั้ง

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงแผลงฤทธิ์ บีบคั้นฮูหยินเสิ่นให้ช่วยคนอีกครั้ง

“ฮูหยินเจ้าคะ ได้โปรดไว้ชีวิตคนในครอบครัวบ่าวด้วยเถอะเจ้าค่ะ ฮูหยิน บ่าวขอร้องล่ะเจ้าค่ะ”

จางมามาเห็นชิวเยวี่ยเป็นลมหมดสติไป จึงยื่นมือไปหยิกเนื้อนางเข้าอย่างจังจนเจ็บสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที

ชิวเยวี่ยถูกจางมามากับหลี่หมัวมัวลากตัวออกไปข้างนอก เสียงร้องอ้อนวอนของนางดังระงม แต่แววตาของฮูหยินเสิ่นกลับเย็นชาอย่างยิ่ง ไม่แม้แต่จะเหลือบมองชิวเยวี่ยสักแวบ ทำให้ใบหน้าของนางซีดเผือดราวกับคนตาย

“ท่านแม่อย่าโกรธไปเลยเจ้าค่ะ การที่เราพบเนื้อร้ายอย่างชิวเยวี่ยได้เร็ว ย่อมเป็นเรื่องดีสำหรับพวกเราด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้น เรายังใช้ชิวเยวี่ยซ้อนกลเล่นงานเจียงหว่านซินกลับได้อีกด้วย”

เจียงเจาหวายิ้ม ฮูหยินเสิ่นยังไม่ค่อยเข้าใจจึงเงยหน้าขึ้นมองบุตรสาว แล้วเอ่ยถามอย่างลังเลว่า