เจียงเจาหวา ร้ายกาจตัวจริง

เจียงเจาหวา ร้ายกาจตัวจริง

“ไม่ ไม่ใช่ข้า ไม่ใช่...”

เจียงหว่านซินทรุดฮวบนั่งอยู่กับพื้น เสื้อผ้าบนตัวถูกฉีกขาดไปบ้าง ทั้งร่างดูหมดสภาพและสิ้นหวัง

เสียงคำรามของพวกสิงโตขาวข้างหูยังดังต่อเนื่องไม่หยุด กรงเล็บของพวกมันตะกุยลงบนพื้น ดวงตาสัตว์ร้ายแดงก่ำจ้องเขม็งมาที่เจียงหว่านซิน ราวกับกำลังเล็งอยู่ว่าจะเขมือบเหยื่อตรงหน้าลงท้องอย่างไรดี

ผู้คนที่พลอยโดนลูกหลงไปด้วยต่างล้มระเนนระนาดอยู่รอบตัวเจียงหว่านซิน พอได้ยินเสียงสิงโตคำราม ต่างก็พากันร้องอ้อนวอนลู่หมิงชวนไม่ขาดปาก

“จิ้งอ๋องช่วยพวกเราด้วย ขอแค่พาตัวเจียงหว่านซินออกไป สิงโตขาวก็ต้องตามนางไปแน่!”

“พูดถูกแล้ว! ทั้งหมดเป็นเพราะเจียงหว่านซินทำให้สิงโตคลั่ง พวกเราไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรด้วยเลยนะ!”

“ผู้หญิงคนนี้จิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตนัก แม้แต่ฮูหยินเสิ่นยังไม่เว้น!”