เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตบให้ตาสว่าง ในเมื่อไม่ยอมลืมตาดู
“เพียะ! เพียะ! เพียะ!”
เจียงเจาหวาฝังเข็มลงที่จุดเซวี่ยไห่ตรงหัวเข่าของเจียงหว่านโจว จุดนี้ไวต่อความรู้สึกมาก สามารถทำให้เขาคุกเข่าอยู่ตรงนั้นจนลุกไม่ขึ้น ตราบใดที่เจียงเจาหวาไม่อยากให้เขาลุก เขาก็ไม่มีวันลุกได้เด็ดขาด ซ้ำยังทำให้เรี่ยวแรงทั้งตัวเหือดแห้งราวกับถูกสูบออกไปจนหมด
“ตบนี้ ตบเรียกสติให้เจ้าตาสว่าง วันหน้าจะได้เลิกถือดีเรื่องฐานะแล้วไปเที่ยวทำตัวอวดเก่ง ถ้าไม่มีท่านแม่ เจ้ามันก็ไม่มีน้ำยาอะไรเลยสักอย่าง!”
เจียงเจาหวายกยิ้มอย่างไม่แยแส นางเงื้อมือขึ้นสูง แล้วฟาดลงไปเต็มแรงจนหน้าของเจียงหว่านโจวสะบัดไปอีกทาง ท่ามกลางสายตาที่โกรธจัดของเขา
“เจาเจา หยุดก่อน!”
เจียงเจาหวาลงมือเร็วเกินไป ประกอบกับที่เจียงหว่านโจวคุกเข่าลงตรงหน้านางกะทันหัน ฮูหยินเสิ่นจึงตั้งตัวไม่ทัน