กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
วันหน้าเจียงเจาหวาจะมาหาเสี่ยวโหวผู้นี้เอง
“จิ๊ๆ ดูเหมือนนางจะไม่รับน้ำใจของเจ้าเลยนะ”
เสิ่นผูอวี้ทั้งประหลาดใจ ทั้งรู้สึกขบขันที่เห็นเยี่ยนจิ่งเสียหน้า เขาโบกพัดไปมาพลางทำหน้าสะใจอย่างเห็นได้ชัด
“น้ำใจของเสี่ยวโหวอย่างข้า ใช่ว่าใครก็รับได้เสียเมื่อไหร่ ชิงอวิ๋น ชิงหัว ออกเรือ”
เจียงเจาหวากระโดดลงไปในทะเลสาบ แล้วพยายามว่ายน้ำเข้าหาฝั่งสุดชีวิต
ฝางเฉิงพาคนจำนวนมากตามหานาง ดูท่าคงคิดว่านางจมน้ำตายไปแล้ว ถึงได้ทำหน้าตาเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างเช่นนั้น
จะว่ายย้อนกลับไปก็เป็นไปไม่ได้ แต่จะขึ้นฝั่งตรงนี้ก็ไม่ได้เช่นกัน ใบหน้าเล็กของเจียงเจาหวาดำคล้ำด้วยความหงุดหงิด นางก่นด่าฝางเฉิงในใจไปอีกหลายยก
เยี่ยนจิ่งยืนมองเจียงเจาหวาจากมุมสูง เขายกมือขึ้นสะบัดหยดน้ำออก น้ำเสียงฟังดูเจ้าเล่ห์ชวนขนลุก
“ขอรับ นายท่าน”
ด้านหลังเยี่ยนจิ่งมีองครักษ์ชุดเขียวหน้าตายืนอยู่สองคน ทั้งสองเป็นคนสนิทข้างกายเยี่ยนจิ่ง และทำงานอยู่ในที่ทำการผู้บัญชาการเก้าประตูเช่นกัน