ทำตัวเป็นหญิงคณิกา แต่ยังอยากได้ป้ายสรรเสริญ

ทำตัวเป็นหญิงคณิกา แต่ยังอยากได้ป้ายสรรเสริญ

“พี่เจียงพูดมีเหตุผล เรื่องใหญ่ของลูกหลานสมควรให้ฮูหยินเจียงเป็นผู้ตัดสินใจ ไม่ทราบว่าข้าราชการผู้น้อยพอจะพบฮูหยินเจียงได้หรือไม่ขอรับ”

ความไม่พอใจในใจของฝางอันคังจางหายไป เขาพยักหน้าตอบ

เรื่องของสตรีในจวนอย่างไรเสียก็ต้องให้นายหญิงผู้ดูแลเรือนเป็นคนตัดสินใจ วันหน้าหากเจียงหว่านซินแต่งออกไปจะได้มีฮูหยินเสิ่นคอยหนุนหลัง ไม่อย่างนั้นลำพังเด็กกำพร้าอย่างนางจะมาคู่ควรกับลูกชายตน เขาเองก็ยังแอบดูถูกอยู่เหมือนกัน

ฝางอันคังกับเจียงเฮ่อต่างซ่อนแผนชั่วในใจ บรรยากาศในห้องโถงใหญ่จึงดูตึงเครียดขึ้นมา กระทั่งฮูหยินเสิ่นพาเจียงเจาหวาเข้ามา ความเงียบสงัดจึงถูกทำลายลง

“ลูกสะใภ้คารวะท่านแม่เจ้าค่ะ”

ฮูหยินเสิ่นมีสีหน้าเย็นชา นางพาเจียงเจาหวาเข้าเยี่ยมคารวะฮูหยินผู้เฒ่าพร้อมกัน