กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสวี่ยเวยนั่งอยู่ในความว่างเปล่า สองขาแกว่งไปมา ราวกับนั่งอยู่บนธรณีประตูบ้านตัวเอง
หล่อนเงยหน้าขึ้น จ้องเงาร่างเสื้อคลุมทองบนนภาสวรรค์ คิ้วขมวดเข้าหากันสามรอบ
"ซูหลิน——"
เสียงของหล่อนดังลั่นสูงปรี๊ดราวกับตีฆ้อง
"ฉันจะถามนายเรื่องหนึ่ง!"
ซูหลินเอียงศีรษะเล็กน้อย เสื้อคลุมทองปลิวสะบัดตามลม
"ว่ามา"
"พ่อกับแม่ของฉัน——"
เสวี่ยเวยหยุดไปครู่หนึ่ง ลำคอจู่ๆ ก็ตึงแน่นขึ้นมา
"นายช่วยฉัน...คืนชีพพวกเขาด้วยได้ไหม?"