กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ราชันเทพเผ่าวิญญาณลอยอยู่กลางอากาศ เปลวไฟผีสีเขียวเร้นลับส่องสว่างเพียงเท่าเมล็ดถั่ว “อย่าพูดมาก การรับรู้ของข้า…เหมือนจะกวาดไปเจออะไรบางอย่าง”
ราชันเทพทั้งหมดหยุดฝีเท้าพร้อมกัน
ราชันเทพเผ่าวิญญาณหลับตา หมอกสีเขียวเร้นลับแผ่กระจายจากรอบกาย ราวใยแมงมุมที่ยืดออกไปยังทิศทางหนึ่ง สามลมหายใจต่อมา เขาเบิกรูม่านตาแนวตั้งขึ้นฉับพลัน—
“เจอแล้ว”
ราชันสะกดสมุทร: “อยู่ไหน?”
ราชันเทพเผ่าวิญญาณชี้มือไปข้างหน้า “ตรงหน้า สองร้อยแปดสิบจั้ง เขาหยุดแล้ว”
ราชันเทพสามพันองค์กลั้นลมหายใจพร้อมกัน
ห่างออกไปสองร้อยแปดสิบจั้ง ในความลึกของหมอกสีเทา
ร่างหนึ่งค่อย ๆ ลุกขึ้นจากผืนทรายเถ้ากระดูก ราวกับมุดขึ้นมาจากใต้ดิน เต็มตัวเปื้อนทรายสีเทาขาว
เขาปัดเถ้ากระดูกบนไหล่