กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไห่เยวี่ยยืนอยู่กลางลานโล่ง รออยู่ครู่หนึ่ง
เธอจ้องไปที่วังวนสีทองนั้น คิ้วขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
“แล้วผู้บำเพ็ญมารคนนั้นล่ะ ทำไมยังไม่ออกมา?”
ไม่มีใครตอบ
ผู้รอดชีวิตกว่าพันคนมองหน้ากันไปมา ต่างทำสีหน้าแบบ “ไม่ต้องถามข้า ข้าไม่รู้อะไรทั้งนั้น”
ไห่เยวี่ยรออีกสามลมหายใจ
เธอหันหน้าฉับพลัน สายตากวาดไปทั่วฝูงคน เสียงสูงขึ้นเล็กน้อย: “มีใครเห็นผู้บำเพ็ญมารเผ่าวิญญาณคนนั้นออกมาจากข้างในบ้าง?”
อากาศเงียบลงชั่วขณะ
ตอนนั้นเอง ชายหนุ่มเผ่าเงาระดับสามร้อยยี่สิบคนหนึ่งแทรกออกมาจากฝูงคน เขามารับพี่ชาย แต่ไม่เจอ
“ศิ...ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์...ตอนที่พวกท่านลงพื้น ข้าเหมือนเห็นคนเผ่าวิญญาณคนหนึ่งตกลงมาที่ขอบลาน... มัว ๆ ไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่า”