กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไห่เยวี่ยยืนอยู่ใต้เวทีประลอง ประจ้องมองใบหน้าแสนกวนของซูหลิน ในดวงตาสีฟ้าเย็นเยือกของเธอพลุ่งคลื่นความหนาวหมื่นลี้
เธอหันกลับไป มองหุนอู๋จี๋ โม่ยวน และเยวี่ยเหิน แล้วกดเสียงต่ำสุด: “สิบหกคนแล้ว เขาไม่หลุดแม้เส้นขนสักเส้น สู้แบบนี้ต่อไปก็แค่ให้ไอ้นั่นใช้เป็นละครลิงดูเล่น”
รูม่านตาแนวตั้งสีเขียวเร้นลับของหุนอู๋จี๋หรี่เป็นเส้นเดียว: “เจ้าหมายความว่า…”
“เพิ่มคน” ไห่เยวี่ยพูดเด็ดขาด “ทุกคนในมือเราที่ระดับ 340 ขึ้นไป ขึ้นให้หมด”
โม่ยวนขมวดคิ้วเป็นปม: “ขึ้นหมด? นั่นมันเป็นหมื่นคนเลยนะ ไม่จำเป็นต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้ทีเดียวมั้ง ยังไงเขาก็ถูกขังหนึ่งปี หนีไม่พ้นอยู่แล้ว”