กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ใบหน้าอิงถูกระตุก มองดวงตาของพวกลูกน้องที่เต็มไปด้วยความเคลือบแคลง เขากระพือปีกครั้งหนึ่ง พูดอย่างโกรธ “พวกแกมองด้วยสายตาแบบไหนกัน?! ข้าพูดจริง! อิงถูอย่างข้าเคยโม้ตั้งแต่เมื่อไหร่?!”
อินทรีผอมตัวหนึ่งพึมพำเบา ๆ “พี่ถู... เดือนที่แล้วพี่โม้ว่าตัวเองสู้สาวหูกระต่ายระดับ 320 คนเดียวได้ สุดท้ายถูกไล่ล่าแปดร้อยลี้...”
“นั่นมันคนละเรื่อง!” หน้าอิงถูเขียวไปหมด “ครั้งนี้ของจริง! ไอ้หมอนั่น หมัดเดียว! ลูกน้องคนหนึ่ง โชคดีที่ร่างกายข้าแข็ง รับหมัดเต็ม ๆ แล้วหนีออกมาได้!”