กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินเหยียบขั้นหยกหมึก ก้าวเท้าเดียวเข้าสู่เขตต้องห้าม
เบื้องหน้าไม่มีแสง ไม่มีลม ไม่มีเสียง
ความมืดเข้มข้นราวน้ำมันดินที่ถูกเคี่ยวมาหมื่นปี
เขาหันกลับไปมอง—ทางที่มาได้หายไปแล้ว ด้านหลังก็มืด เขาเหมือนถูกโยนลงไปในบ่อลึกไร้ก้น
ซูหลินดึงสายตากลับ เดินต่อไป
ย่างลงบันไดขั้นแรก ฝ่าเท้าเย็นวาบ
“ต็อก”
“ต็อก”
“ต็อก”
ทุกก้าวเหมือนย่ำอยู่บนน้ำแข็งนิรันดร์