กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
งานเลี้ยงต่อเนื่องสามวันทำให้วังสวรรค์เสินเซียววุ่นวายราวกับเป็นรังโจร
เช้าตรู่วันที่สี่ ซูหลินลุกขึ้นจากเศษไหเหล้าเต็มลาน ผลักหน้าต่างเรือนสดับพิรุณออก
แสงเช้ายังหม่นเทา
เขาพิงกรอบหน้าต่าง กดขมับไว้
ในหัวมีเสียงหึ่งๆ ราวกับพระร้อยรูปสวดมนต์พร้อมกัน
นอกประตูเรือนมีเสียงโห่กึกก้องของเซียวเลี่ยดังมา "น้องสี่! น้องสี่! ดื่มอีกสิ! วันนี้พี่หอบเหล้าเมาพันปีมาสามไห!"
ซูหลินไม่หันกลับ เสียงแหบพร่าเหมือนกระดาษทรายขูดแผ่นเหล็ก "พี่ใหญ่ ท่านโห่อีกคำเดียว ผมจะเทเหล้าเมาพันปีสามไหนั้นราดหัวท่านเดี๋ยวนี้"
เซียวเลี่ยเรอเหล้า "โอ๊ย... พูดจาแบบนี้..."