กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หุบเขาตัดวิญญาณ ลมหยุดสามลมหายใจ ทั้งสนามมีความเงียบงันราวความตาย
ร่างของอู๋เสวียนยังนอนแผ่บนเวทีประลอง โลหิตอสูรสีม่วงดำซึมออกจากรอยแตกของเกราะ เลอะเต็มพื้น หลุมยุบตรงอกลึกพอจะยัดลูกตุ้มดาวตกได้ทั้งลูก
ฝูงอสูรแตกฮือ
“ท่านอู๋เสวียนตายแล้ว!!”
“กายกลืนสายฟ้า...ถูกทุบตายคาที่!”
“หนึ่งร้อยหมัด! ครบหนึ่งร้อยหมัดเลย!”
บนเวทีประลอง
ซูหลินยืนข้างศพของอู๋เสวียน เกราะเกล็ดสีทองเข้มแตกไปกว่าครึ่ง เผยรอยไหม้และแผลเลือดเป็นทางๆ เขาหายใจหอบ อกกระเพื่อมเหมือนท่อลม แต่ดวงตาคู่นั้นสว่างจนน่าตกใจ