กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่มุมปากเขาแขวนรอยยิ้มกวน ๆ นั้นไว้ ในดวงตามีความมึนเมาสามส่วนและความดูถูกเจ็ดส่วน
เป็นขยะที่สิ้นหวังเต็มตัว
แต่ในใจของเขา —
เยือกเย็นราวกับทะเลสาบที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง
“คุณชายเซียวหมิง!”
ผู้อาวุโสผู้ดูแลงานที่สวมเสื้อคลุมยาวสีเงินคนหนึ่งก้าวเร็ว ๆ เข้ามาต้อนรับ บนใบหน้าแขวนรอยยิ้มแบบมืออาชีพ แต่ใต้รอยยิ้มนั้นซ่อนความดูถูกที่ยากจะสังเกตไว้:
“ในที่สุดท่านก็มาจนได้!”
“ประมุขวังรอท่านอยู่ที่ตำหนักประชุมใหญ่แล้ว!”
ซูหลินเอียงศีรษะ มองเขาด้วยหางตา:
“โอ๊ะ? ตาแก่รีบเจอข้าขนาดนี้เลย?”