กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แต่ดูพวกคุณสิ! เขายืนอยู่กับที่ไม่ขยับแล้ว!”
นักบำเพ็ญหญิงในกระโปรงลายดอกไม้เล็กปิดปากไว้ เสียงสั่นเครือ:
“เขา......เขากำลังรอให้นักล่าสังหารทุกคนมาหาเขา......”
“เขาคนเดียว จะสู้กับอีกเจ็ดร้อยเก้าสิบเจ็ดคนที่เหลือ?!”
ภายในโถงเงียบไปชั่วขณะ
แล้ว—
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!!!”
ชายชราคนหนึ่งในเสื้อคลุมยาวสีเขียวหมึกเงยหน้าหัวเราะ จนน้ำตาแทบไหลออกมา:
“โอหัง! โอหังเกินไปแล้ว ให้ตายเถอะ!”
“ข้ามีชีวิตมาแปดล้านปี! เพิ่งเคยเห็นคนโอหังขนาดนี้เป็นครั้งแรก!”