เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หญิงนักบำเพ็ญที่สวมกระโปรงลายดอกไม้เล็กๆ คนหนึ่งเอามือกุมแก้มที่ถูกความร้อนจนแดงและกรีดร้อง
"ให้ตายเถอะ นี่มันเพลิงเทพระดับห้าเหรอ?! อยู่ไกลขนาดนี้ฉันยังรู้สึกว่าแก้มจะละลายเลย!!"
นักบำเพ็ญชายหนุ่มที่สวมชุดสีเขียวข้างๆ เธอรีบกางเกราะป้องกันสีฟ้าน้ำขึ้นมา แต่เกราะเพิ่งกางได้สามลมหายใจก็ถูกคลื่นความร้อนนึ่งจนส่งเสียงซี้ดๆ พร้อมควันขาวพวยพุ่ง
"ทนไม่ไหวแล้ว ทนไม่ไหวแล้ว! รีบถอยไปข้างหลังเร็ว!"
ฝูงชนไหลถอยไปข้างหลังราวกับมดที่ถูกความร้อนลวก
แต่เพียงราวสามถึงห้าลมหายใจ คลื่นความร้อนนั้นก็สงบลง ราวกับมีบางสิ่งจำกัดขอบเขตการแผ่กระจายของมันไว้ตายตัว โดยมีจุดที่เพลิงเทพตกลงมาเป็นศูนย์กลาง ภายในรัศมีสิบลี้ อากาศไม่แผ่ความร้อนออกไปข้างนอกอีกต่อไป แต่กลับก่อตัวเป็นม่านแสงสีทองกึ่งโปร่งใสที่ขอบนั้น
ม่านแสงนั้นบางราวปีกจักจั่น แต่ลวดลายสีทองไหลเวียนอยู่ข้างในอย่างช้าๆ ราวกับแม่น้ำที่มองไม่เห็นกำลังวนเป็นวง
"ม่านกั้นสำเร็จแล้ว!"
มีคนตะโกนด้วยเสียงแหบพร่า
"ม่านกั้นธรรมชาติของเพลิงเทพระดับห้า! ระดับ 260 ขึ้นไปเข้าไม่ได้!"