กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินเพิ่งเดินออกจากตำหนักบรรทมของโล่เฟย เท้ายังไม่ทันก้าวพ้นสามก้าว—
“ตูม——”
ดาวเทียนเสวียนทั้งดวงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
การสั่นสะเทือนนั้นไม่ใช่แผ่นดินไหวทั่วไป แต่ส่งมาจากส่วนลึกใต้ดิน ราวกับมีบางสิ่งมหึมากลิ้งตัวอยู่ในแก่นดาว แผ่นหินสีทองเข้มใต้เท้าซูหลินแตกเป็นรอยร้าวละเอียด จากจุดที่ห่างปลายเท้าไปหนึ่งนิ้ว ลากยาวไปจนถึงผนังสุดทางเดิน
เขาตั้งหลักได้ มองขึ้นไปยังเพดานโดม
โคมผลึกสั่นไหวรุนแรง แสงและเงากระโดดโลดเต้นอย่างบ้าคลั่งบนผนัง ราวกับฝูงค้างคาวที่ตกใจกลัว
“เกิดอะไรขึ้น?!”
ทางเดินเต็มไปด้วยเสียงอุทานระลอกแล้วระลอกเล่า สาวใช้หลายคนถือถาดชาเดินโซซัดโซเซออกมาจากมุมทาง สีหน้าซีดขาว ถ้วยชาบนถาดกระทบกันกร๊อกแกร๊ก น้ำหกเลอะไปตลอดทาง
ซูหลินไม่ขยับ