กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินเพิ่งนั่งลงที่ที่นั่งแขกผู้มีเกียรติ เสวี่ยอู๋กุยก็เดินมาจากทางเวทีประลอง
มือเขาถือเหล้าสองถ้วย ยื่นถ้วยหนึ่งไปตรงหน้าซูหลิน อีกถ้วยถือไว้เอง รอยยิ้มที่มุมปากเหมือนมีดที่ยังไม่ถูกชักออกจากฝักเต็มเล่ม
“พี่ลั่ว ฝีมือดีนี่”
ซูหลินยกถ้วยเหล้าขึ้น แตะริมฝีปากเบา ๆ เป็นพิธี “ก็พอใช้ได้”
เสวี่ยอู๋กุยชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วหัวเราะลั่น
“พี่ลั่วถ่อมตัวเกินไปแล้ว!” เขายกถ้วยเหล้าขึ้น ดื่มหมดในอึกเดียว “มา ๆ ข้าขอชนแก้วกับท่าน!”
ซูหลินชนแก้วกับเขา
เหล้าไหลลงตามลำคอ เผ็ดร้อนราวกับกลืนเศษแก้วลงไปคำหนึ่ง
เขาวางถ้วยเหล้าลง สายตามองไปยังเวทีประลอง