เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นบีบคอลูกแก้วพลังดวงนั้นไว้
สีหน้าของกู่เฉินซาเปลี่ยนไปทันที
การเปลี่ยนแปลงนั้นไม่ใช่ความตกใจ แต่เป็นรสชาติหนึ่งที่เขามีชีวิตมานับไม่ถ้วนแต่ไม่เคยลิ้มลองมาก่อน เย็น ความเย็นที่ละเอียดและหนาแน่นไต่ขึ้นจากกระดูกก้นกบ ราวกับงูพิษเลื้อยเข้าไปในสันหลังของเขา
มือที่ยื่นออกไปผลักฝ่ามือค้างอยู่กลางอากาศ ปลายนิ้วเริ่มสั่นโดยสายควบคุมไม่ได้
ลูกแก้วพลังสีเทาขาวลอยอยู่ห่างจากอกซูหลินสามนิ้ว อักขระเวทบนผิวไม่วิ่งพล่านอีกต่อไป แต่ดับลงทีละดวง ราวกับเทียนที่ถูกเป่าให้ดับ
จากนั้นลูกแก้วพลังก็เริ่มหดกลับ
ถอยกลับราวกับน้ำขึ้นน้ำลง จากขนาดเท่าโม่หินหดกลับเท่ากำปั้น จากเท่ากำปั้นหดกลับเป็นจุดแสงสีเทาขาวขนาดข้อนิ้ว จุดแสงนั้นลอยกลับไปยังฝ่ามือกู่เฉินซา แล้วเลื้อยเข้าไปตามข้อมือ ไหลย้อนกลับเข้าไปในไหล่ อก และหัวใจของเขา