กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขายันขอบเตียงลุกขึ้น หัวเข่าดังกร๊อบหนึ่งครั้ง เขายกมือเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก ปลายนิ้วเย็นเฉียบ
แสงที่ลอดผ่านม่านแสงสีน้ำเงินเข้มจากนอกหน้าต่างสว่างขึ้นแล้ว ใกล้จะสว่างแล้ว
ซูหลินยืนตัวตรง ขยับสะบักที่เมื่อยชา แล้วค่อย ๆ เดินไปที่โต๊ะ รินชาเย็นให้ตัวเองหนึ่งถ้วย ดื่มไปหนึ่งอึก
ตอนที่เขาวางถ้วยกลับลงบนโต๊ะ ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากนอกหน้าต่าง
เป็นจังหวะพร้อมเพรียงและหนักแน่น เหยียบอยู่บนแผ่นหินชิงสือดังเป็นจังหวะ ราวกับมีคนตีกลองอยู่ไกล ๆ
ซูหลินยืนอยู่ข้างโต๊ะไม่ขยับ ฟังเสียงฝีเท้านั้นจากไกลมาถึงใกล้ แล้วหยุดลงที่นอกประตูรั้ว
เขารู้ว่าสิ่งที่ควรมาคือใกล้จะมาถึงแล้ว
"ท่านซูหลิน"