กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จินอวี้เหยาเห็นซูหลินครั้งแรก มุมปากของเธอเกร็งแน่น ดวงตากวาดสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าสามรอบ ราวกับกำลังยืนยันว่าไม่มีชิ้นส่วนใดหายไป
แล้วเธอก็เห็นเฟิงฝูอวี่
ลูกตาจินอวี้เหยาเหลือบเฉียงไปทันที สายตาคมกริบราวกับดาบที่ยังไม่ถูกชักออกจากฝัก
“โอ๊ะ องค์หญิงลำดับเจ็ดก็มาด้วยหรือ? ช่างเป็นแขกที่หายากจริงๆ”
เฟิงฝูอวี่ถูกสายตานั้นกรีดเข้าให้หนึ่งที โดยไม่รู้ตัวก็ถอยไปหลบหลังซูหลิน “สวัสดีเจ้าค่ะ องค์หญิงใหญ่จิน หม่อมฉัน… แค่ส่งท่านซูหลินกลับมา”
จินอวี้เหยากัดฟันแน่นจนเกิดเสียงดังกรอด “ท่านซูหลิน? เธอเรียกเขาว่าท่านได้คล่องปากดีนะ”