กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“งั้นก็ตกลงตามนี้”
ลั่วซิงเสวียนกวาดสายตามองใบหน้าทุกคน ก่อนจะหยุดลงที่พื้นที่ว่างกลางทุ่งกระดูกแห้ง
“ใครแตะเพลิงเทพได้ก่อน ก็ถือว่าเป็นของคนนั้น”
ลมเหนือทุ่งกระดูกแห้งหยุดลงกระทันหัน
ขอบสีทองเข้มของนภาสวรรค์เริ่มสว่างขึ้น และแผ่ซึมจากขอบเข้ามาข้างใน
ราวกับมีคนวางแผ่นเหล็กร้อนแดงแผ่นหนึ่งไว้บนยอดฟ้าแล้วอบ
พื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน
เศษหินเริ่มกระโดดเบา ๆ ก่อนจะกระโดดสูงขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับมีบางสิ่งกำลังพลิกตัวอยู่ใต้ทุ่งรกร้างทั้งผืน
“มาแล้ว”
ไม่รู้ใครตะโกนขึ้นมา ทุกคนเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน