กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินหันหลัง
แสงสีทองเข้มลอดเข้ามาทางช่องประตูด้านหลัง ลมแห้งจากทุ่งรกร้างพัดเข้ามาทางช่องประตู พร้อมกลิ่นไหม้ที่คุ้นเคย
เขาก้าวข้ามธรณีประตู
ลมนอกหอคอยแรงกว่าเมื่อตอนเข้ามาเล็กน้อย ตัวหอคอยสีเทาขาวค่อย ๆ จมเข้าสู่ความมืดของราตรีอยู่ข้างหลังเขา
เขาหยุดยืนนิ่ง หลับตาลง
จิตสำนึกแผ่ออกไปตามเส้นพันธสัญญา ไปถึงอีกฝั่งที่เป็นเฟิงฝูอวี่
"ผมออกมาแล้ว"