กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันใดนั้น ศิลาสื่อสารของจินอวี้เหยาดังขึ้น พอเธอหยิบขึ้นมาฟัง ระหว่างคิ้วก็ขมวดเข้าหากัน
“คนในฐานเพิ่งบอกฉันว่า ข้างนอกฐานมีคนแปลกหน้ามาเยอะมาก แน่นอนว่าล้วนมาเฝ้าจับตาดูนาย ถ้านายออกประตูฐานไปก็ถูกจับตาแน่”
“ผมไม่ใช้ประตู”
“แล้วนายจะออกไปยังไง?”
“ผมมีทักษะเคลื่อนย้าย ผมจะกลับไปห้องตัวเอง แล้วเคลื่อนย้ายออกไป”
"หลังผมไปแล้ว นายบอกกับคนข้างนอกว่าผมปิดด่านบำเพ็ญ อย่าให้ใครเข้าห้องผมในช่วงสั้น ๆ"
"รู้แล้ว นายคิดว่าฉันโง่จริง ๆ เหรอ?"
ซูหลินเดินออกจากประตู แล้วปิดประตูตาม
ในทางเดินไม่มีใครสักคน โคมผลึกบนผนังสองข้างส่องพื้นให้เป็นสีทองเข้ม
เขาเดินกลับห้องตัวเอง หลับตา แผ่จิตสำนึกออกไป