กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินไม่พูดอะไรอีก เริ่มหลอมดูดซับผลึกเทพพร้อมกับร่างแยก
จนถึงช่วงบ่ายของวันที่สาม
จินอวี้ซวงมาถึงหน้าที่พักของซูหลิน
เธอสวมกระโปรงยาวสีม่วงเข้ม ผมปักด้วยอัญมณีสีทองชุดนั้น ทั้งตัวพิงอยู่กับกรอบประตู ด้านหลังมีองครักษ์เกราะทองสองคนติดตามมา
“พี่สาวคนโตไม่อยู่เหรอ?”
ซูหลินมองเธอ
“เธอออกไปแล้ว” ซูหลินพูด “นายมาหาเธอมีธุระอะไร?”
จินอวี้ซวงไม่ขยับ เธอเอียงศีรษะพิจารณาซูหลิน สายตาไล่จากบนลงล่างหนึ่งรอบ ก่อนหยุดอยู่ที่เกราะดับสูญบนหน้าอกของเขา
“เกราะนี้ คือของที่เอามาจากคลังหลวงครั้งก่อนเหรอ?”
“ใช่”