กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้ตำหนักโคมวิญญาณปั่นป่วนอีกครั้ง
ชายชราผู้เฝ้าโคมยืนอยู่หน้าโคมวิญญาณที่เพิ่งดับไปเจ็ดดวง ดวงตาข้างเดียวจ้องจนแทบแตกออก
นิ้วสั่น ริมฝีปากสั่นระริกเหมือนใบไม้ในลมฤดูใบไม้ร่วง เปลวทองสุดท้ายกระตุกอยู่บนไส้ตะเกียง สะท้อนภาพเลือนราง ชุดคลุมยาวสีเทาขาว คนหนุ่ม หมัดเดียวคนหนึ่ง ภาพแตกสลาย โคมก็ดับลง
ลำคอของชายชราส่งเสียงอู้อี้ เหมือนอีกาชราที่ถูกบีบคอ เขาซวนเซพุ่งออกจากตำหนักโคมวิญญาณ
ประตูห้องประชุมถูกกระแทกเปิด ชายชราทิ้งตัวลงตรงเท้าจินจ้าน เสียงแหบพร่าเหมือนกระดาษทรายขัดเหล็ก “ตายอีกแล้ว! เจ็ดคน! หมัดเดียวทั้งหมด!”