กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินหันหลังเดินเข้าไปในที่ที่หมอกหนาขึ้น เดินไปสี่ชั่วโมงก็ยังหาผลึกเทพไม่เจอแม้แต่เม็ดเดียว
ทันใดนั้นเขาก็หยุดชะงัก
หน้าผาสูงชันขวางอยู่เบื้องหน้า ผนาหินสีเทาขาวราวกับถูกฟันด้วยมีด ลมพุ่งขึ้นมาจากก้นเหว พัดพากลิ่นคาวคลุ้งมาด้วย
หน้าผานี้ไม่สูงนัก คาดว่าสูงเพียงห้าหกสิบเมตร
เขาก้มมองลงไป
มืด
มืดสนิทจนแสงส่องทะลุไม่ได้
แต่ในความมืดมีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว เขาหรี่ตา สิ่งเหล่านั้นคือดวงตา สีแดงหม่น แน่นขนัดเบียดเสียดกัน ราวกับถ่านที่ถูกเผาแดง ดวงเป็นหมื่นเป็นพันระยิบระยับอยู่ที่ก้นเหว
ซูหลินย่อตัวอยู่ริมหน้าผา จ้องมองจุดสีแดงกลุ่มนั้นอยู่พักใหญ่
"ระดับ 185" เขาพูดเบา ๆ "ที่เห็นตอนนี้ล้วนเป็นระดับ 185 ทั้งหมด"