กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขายืนอยู่ที่เดิม ไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว
รูม่านตาของคนหัวโล้นหดแคบลง เขาก้มมองกำปั้นของตัวเองที่แตกเป็นแผลหลายรอย แล้วเงยหน้ามองอกของซูหลิน ตรงนั้นไม่มีแม้แต่รอยบุบ
"แก……"
ซูหลินมองเขา "แกก็ไม่ไหวเหมือนกันนี่"
แผ่นหลังของคนหัวโล้นเริ่มมีเหงื่อเย็นผุด เขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว
"ให้ตายเถอะ แกเป็นตัวอะไรกันแน่?"
ซูหลินไม่ตอบ
เขายกมือขวาขึ้น
หมัดหนึ่งกระแทกเข้าที่อกของคนหัวโล้น
ปัง