กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินซิงเยว่ยังนั่งอยู่ตรงนั้น
เธอถือแก้วน้ำอยู่แก้วหนึ่ง น้ำเย็นชืดไปแล้ว ยังไม่ได้ดื่ม
เฉินจิ่นซูยืนอยู่ข้างเธอ ก้มหน้า ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
เฉินซิงเหยายืนอยู่อีกฝั่ง ชุดยาวสีม่วงอ่อน ผมปล่อยสยาย กอดอก
ตอนที่หลินหลินนั่งลง เฉินซิงเยว่ก็หันหน้ามา
“คุณหลิน เมื่อกี้ที่ให้ผู้นำตระกูลเฉินไปคือโอสถพลังเทพระดับส้มหนึ่งพันเม็ดใช่ไหม”
“ใช่”
เฉินซิงเยว่ผิวปากเบา ๆ
“ใจป้ำจริง ๆ”
“เขาสมควรได้”