กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถ้วยในมือเฉินซิงเยว่หยุดอยู่ที่ริมฝีปาก
เธอยกถ้วยค้างไว้อย่างนั้น จ้องโอสถสีม่วงแดงเม็ดนั้นกลางลาน
“สำเร็จจริงๆ” เธอวางถ้วย “หนึ่งเค่อ”
เฉินจิ่นซูไม่พูด นิ้วนางยังกำผ้าเช็ดหน้า ข้อนิ้วขาวเหมือนกระดูก แต่เธอไม่ได้มองโอสถ เธอกำลังมองหลินหลิน เสื้อคลุมยาวสีเทา ยืนอยู่หลังโต๊ะที่ดูซอมซ่อ มือห้อยข้างลำตัว ไม่หอบเลย
ลานกลางแตกฮือ
“หลอมยาเสร็จเป็นเม็ดยาในหนึ่งเค่อ! โอสถพลังเทพระดับเหลืองหลอมยาเสร็จเป็นเม็ดยาในหนึ่งเค่อ!”
“เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! โอสถพลังเทพระดับเหลืองอย่างน้อยต้องใช้ครึ่งชั่วยาม!”
“ตาบอดหรือไง? โอสถวางอยู่ตรงนั้น!”
“ฉันเห็นแล้ว แต่ฉันไม่เชื่อ”
“ไม่เชื่อก็ไปสูดกลิ่นดูสิ?”