กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เธอลุกขึ้นยืนด้วย เดินไปข้าง ๆ เฉินซิงเยว่ สองคนยืนเคียงกันอยู่หน้าต่าง ก้มมองคนคนนั้นที่ก้นหลุม
“น้องแปด เธอคิดว่าเขาชนะได้ไหม”
เฉินซิงเยว่ไม่ตอบ
เธอจ้องคนคนนั้นที่ก้นหลุม จ้องอยู่นาน หน้ากากสีเงิน เสื้อคลุมยาวสีเทา เขายืนอยู่คนเดียวที่ก้นหลุม ตรงข้ามคือเถี่ยซานสูงสองเมตร รอบ ๆ มีคนกว่าสามพันกำลังตะโกน เขายืนอยู่ตรงนั้น ไม่ขยับแม้แต่นิด
“พี่เจ็ด เขาไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ”
เฉินซิงเหยาก้มมอง
“จริงด้วย เขาให้ความรู้สึกว่าไม่กลัวเลยสักนิด” เฉินซิงเหยาว่า
เฉินซิงเยว่ยกแก้วน้ำขึ้นจิบหนึ่งอึก แล้ววางลง
“พี่เก้า พี่ลงเดิมพันไปเท่าไร”
เฉินซิงหลางนั่งไขว่ห้าง มือยังถือแก้วเหล้านั้นอยู่ เหล้าหมดแล้ว เขาแกว่งแก้วเปล่าไปมา ก้นแก้วกระทบที่วางแขนดังกรุ๊งกริ๊ง