กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เงาด้านหลังของเซิ่งเทียนเช่อหายลับไปที่มุมทางเดิน
ซูหลินจ้องไปทางนั้นสองวินาที ก่อนดึงสายตากลับ
“ลุงจง”
“ครับ”
“กลับกันเถอะ”
ลุงจงเดินตามหลัง ห่างกันสองก้าว ทางเดินยาวมาก หน้าต่างสองข้างเปิดอยู่ ลมจากสวนพัดเข้ามา พร้อมกลิ่นหอมของดอกหอมหมื่นลี้
ซูหลินผลักประตูตำหนักบรรทมเดินเข้าไป
“ลุงจง ใครมาก็ไม่ต้องพบ บอกว่าผมเหนื่อย ขอพักผ่อน”
“ครับ”
ประตูปิดลง