กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินพิงต้นไม้สีทองต้นนั้น หายใจหอบสองสามครั้ง
ในคลังเก็บวิญญาณ ผลไม้สีแดงชาดลูกนั้นนอนนิ่งเงียบ ขนาดเท่ากำปั้น ผิวยังเปล่งแสง สว่างสลับมืด ราวกับหัวใจเต้น
“ผลชื่อหลี่” ซูหลินพึมพำกับตัวเอง “วัตถุดิบยาที่ใช้ได้ถึงระดับหนึ่งร้อยเจ็ดสิบ เอาไปแลกโอสถพลังเทพระดับเขียวครามหนึ่งล้านเม็ด คงไม่เกินไปหรอกนะ?”
เขาพลิกผลไม้กลับอีกด้าน มองดู
คุณภาพและลักษณะภายนอกดีมาก ไม่มีรอยกระแทก ไม่มีรูแมลง สีบริสุทธิ์
“ของดี”
เขาเก็บผลไม้ให้เรียบร้อย
ตึก ตึก ตึก
ราวกับมีอะไรบางอย่างย่ำพื้น
ซูหลินหยุดเคี้ยว เงี่ยหูฟัง