กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินจ้องโอสถสีน้ำเงินเข้มเม็ดนั้นในจานเล็ก อยู่นาน
ลุงจงยืนอยู่นอกประตู รอตั้งนานไม่ได้ยินเสียงใดๆ อดพูดขึ้นอีกไม่ได้
“โอสถสำเร็จแล้วหรือ?”
“สำเร็จแล้ว”
ลุงจงใบ้ไปครู่หนึ่ง
“ข้าเข้าไปดูได้ไหม?”
“เข้ามา”
ลุงจงผลักประตูเข้ามา เขามองเตาปากว้าบนโต๊ะก่อน เตายังร้อนอยู่ ปากเสี่ยวหลงบนฝาเตาหลอมพ่นไอขาวจางๆ ออกมา จากนั้นเขาก้มลงมองจานเล็กบนโต๊ะ
โอสถสีน้ำเงินเข้มเม็ดหนึ่งนอนอยู่กลางจาน
ผิวมีลวดลายสีทองอ่อน ถี่ละเอียดเหมือนใยแมงมุม