กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เงาลวงตรงหน้าซูหลินสลายไป
จุดแสงสีทองจากกลางอากาศ
ร่วงหล่น ราวกับเกล็ดหิมะ ราวกับเถ้าถ่าน ราวกับดวงดาวที่แตกสลาย
กำแพงแยกออกเป็นประตูบานหนึ่ง
ประตูไม่ใหญ่ พอให้คนผ่านได้คนเดียว กรอบประตูเป็นก้อนหินสีดำ ไม่มีลวดลาย ไม่มีอักขระเวท เป็นเพียงประตูทั่วไปบานหนึ่ง
หลังประตูคือบันไดที่ทอดขึ้น
ซูหลินเดินเข้าไป
บันไดแคบมาก พอให้เดินได้คนเดียว ผนังสองข้างสลักตัวอักษรไว้
“เซิ่งอู๋ตี๋ฝากไว้”
“ผู้มาทีหลัง หากเจ้ามาถึงชั้นนี้ได้ ก็แสดงว่าในร่างเจ้ามีสายเลือดแสงศักดิ์สิทธิ์ของข้า”