กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ก้อนหินกระเด็นออกไป กระแทกหัวของกิ้งก่าอสูรเกล็ดทมิฬตัวหน้าสุด
ตึก
กิ้งก่าอสูรตัวนั้นชะงักไปครู่หนึ่ง ดวงตาสีแดงฉานหมุนกลับมา จ้องจินปู้ฮ่วน
จากนั้นมันอ้าปาก ส่งเสียงแผดร้องแหลมสูง
เสียงนั้นเหมือนเล็บขูดกระจก แทงแก้วหูจนเจ็บ
จินปู้ฮ่วนสั่นไปทั้งตัว
“มาแล้ว มาแล้ว มาแล้ว——”
พอสิ้นเสียง กิ้งก่าอสูรแถวนั้นก็ขยับพร้อมกัน
ไม่ใช่ตัวเดียว ไม่ใช่สองตัว
แต่เป็นสิบกว่าตัว