กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สายตาของเซิ่งเทียนเช่อกวาดไปทั่วทั้งลาน
ไม่มีใครส่งเสียง
พวกดาวเคราะห์สิบอันดับแรก มีคนหลายคนยืนรวมกัน เกาะกลุ่มกันเพื่อให้อบอุ่น ส่วนอันดับ 11 ถึง 100 ล้วนเป็นคนโดดเดี่ยว—หนึ่งดาวเคราะห์ หนึ่งคน
“ยังไง?” เสียงของอั้นหย่งเย่ลอยออกมาจากเงาทมิฬ เย็นราวกับมีด “ไม่มีใครยอมไป?”
“ไม่มีใครไป?” จินปู้ฮ่วนกวาดตามองรอบหนึ่ง เสียงดัง “งั้นเราก็รอตายอยู่ตรงนี้หรือ?”
ไม่มีใครตอบ
ผู้บำเพ็ญอิสระคนหนึ่งในเกราะศึกสีน้ำเงินย่อตัวอยู่กับพื้น กอดหัว “ฉันไม่ไป ไปก็ตาย”
“แกไม่ไป อยู่ตรงนี้ก็ตาย” จินปู้ฮ่วนจ้องเขา