กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“น่าเสียดายนะ”
อัจฉริยะสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ยืนอยู่ที่ประตูท้องพระโรง มุมปากยกขึ้น เสียงไม่ดัง แต่ทุกคำเหมือนเข็มทิ่มลงบนตัวซูหลิน
“พรสวรรค์ระดับเทพ แต่กลับออกไปข้างนอกไม่ได้ ต้องซ่อนตัวในพระราชวังเหมือนหนู ฮ่า ๆ ๆ”
ซูหลินมองเขาแวบหนึ่ง ไม่พูดอะไร
อัจฉริยะสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ถูกสายตาเรียบนิ่งนั้นมองจนรู้สึกกลัวขึ้นมาเล็กน้อย ยังอยากพูดอะไรอีก แต่ถูกจักรพรรดินีดึงไว้
“อัจฉริยะสวรรค์ ไปกันเถอะ”
อัจฉริยะสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ส่งเสียงฮึ่มในลำคอ แล้วเดินตามจักรพรรดินีไป