กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินหันหลังเดินลงจากเวทีประลอง
เฉินเทียนโย่วคุกเข่าอยู่บนเวที ก้มหน้า มองไม่เห็นสีหน้า แต่ไหล่ของเขาสั่นเทา โกรธจนตัวสั่นไปทั้งตัว
"พี่เฉิน!" ลูกหลานตระกูลเฉินหลายคนพุ่งเข้าไปประคองเขา
"ข้าไม่เป็นไร" เฉินเทียนโย่วผลักพวกเขาออกและยืนขึ้น เขาจ้องแผ่นหลังของซูหลิน แล้วเอ่ยอย่างยากลำบาก "หลินหลิน"
ซูหลินหยุดฝีเท้าแล้วหันกลับมา
"เจ้าเป็นใครกันแน่"
ซูหลินมองเขา ใบ้ไปหนึ่งวินาที
"ผู้บำเพ็ญอิสระ"
พูดจบ เขาก็หันหลังเดินจากไป
บนอัฒจันทร์ โอวหยางหมิงเยวี่ยจ้องมองแผ่นหลังที่ห่างออกไปนั้น