กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินนั่งอยู่บนเก้าอี้ กินทีละคำๆ พระสนมฮวานั่งอยู่ตรงข้าม ใช้สองมือประคองคาง ยิ้มตาหยีมองเขา
"กินช้าๆ หน่อย ไม่มีใครแย่งหรอก"
ซูหลินกลืนคำหนึ่งลงคอ ยกถ้วยชาขึ้นจิบหนึ่งอึก
พระสนมฮวามองเขา แววตาจู่ๆ ก็ซับซ้อนขึ้นมาหน่อย
"หยวนเอ๋อร์ ครั้งนี้ที่เจ้ากลับมา พระมารดารู้สึกว่าเจ้าเปลี่ยนไปนิดหน่อย"
นิ้วของซูหลินชะงักไปครู่หนึ่ง
"เปลี่ยนตรงไหน?"
"บอกไม่ถูก" พระสนมฮวาเอียงศีรษะครุ่นคิด "ก็แค่... เงียบกว่าแต่ก่อน ตอนก่อนเจ้าก็พูดน้อยอยู่แล้ว แต่ตอนนี้เจ้านั่งอยู่ตรงนั้น เหมือนภูเขาลูกหนึ่ง ไม่ขยับ ไม่พูด จนลมหายใจยังเบา"
ซูหลินวางถ้วยชาลง
"อาจจะโตขึ้นแล้ว"