กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะเดียวกัน เซิ่งเสวียนยืนอยู่ในห้องของเสวี่ยเวย ก้มมองร่างนั้นบนเตียงที่ค่อย ๆ เย็นลง
ดวงตาของเสวี่ยเวยยังเปิดอยู่
ในรูม่านตาสีแดงฉานคู่นั้น สะท้อนใบหน้าของเขา
ตายตาไม่หลับ
เซิ่งเสวียนยื่นมือออกไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย ปิดดวงตาของเธอ
เขาหันหลัง เดินออกจากห้องของเสวี่ยเวย
ในทางเดินว่างเปล่า ไม่มีใครสักคน ตีสามครึ่ง ทุกคนหลับหมดแล้ว
เซิ่งเสวียนเดินไปสองสามก้าวแล้วหยุดลง
ห้องข้าง ๆ ห้องที่สามทางซ้าย ห้องของซูหลิน
เขายืนอยู่หน้าประตู ยกมือขึ้น แสงสีทองซึมออกมาจากฝ่ามือ เลื้อยเข้าไปในรูกุญแจ กึก ประตูเปิดออก