กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เธอเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เอานิ้วจิ้มไปที่หน้าอกของซูหลิน ทีละครั้งๆ
“เพิ่งถูกอัดจนเกือบตาย เมื่อกี้เกือบไปตายอยู่ตรงนั้นแล้ว ตอนนี้จะไปกวาดรอยแยกอีกเหรอ?”
ซูหลินก้มลงมองนิ้วที่จิ้มเขา ไม่ได้หลบ
“นี่นายกำลังซ้ำเติมเหยียบหยามพวกเขารัวๆ เลยนะ” เสียงของเสวี่ยเวยสูงขึ้น “นายรู้ไหมว่าตอนนี้พวกเขากำลังหัวเสียกันอยู่? สิบดาวเคราะห์อันดับต้นเสียหน้าหมดแล้ว นายยังจะไปกวาดรอยแยกอีก นั่นไม่ใช่การเอาเกลือไปทาบาดแผลพวกเขาหรือไง?”
ซูหลินคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างสงบว่า “ทักษะทำลายขอบเขตของผมยังมีเวลาพักฟื้นอีกหนึ่งชั่วโมง”
เสวี่ยเวยชะงักไปครู่หนึ่ง
“ตอนนี้กวาดพอดีเลย”
ซูหลินพูดต่อ