กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินมองเขา เสียงสงบมาก
“ไปบอกพ่อเจ้า ปล่อยคนของดาวหมาป่าสวรรค์ซะ ไม่อย่างนั้น——”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง
“ครั้งหน้า ไม่ใช่แค่ทำเจ้าเจ็บสาหัส แต่จะฆ่าเจ้า”
หน้าของอัจฉริยะสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ซีดราวกับกระดาษ
ซูหลินขยับความคิด——
【เคลื่อนผ่านห้วงว่าง】
แสงสีเงินขาวระเบิดออกจากตัวเขา ราวกับดวงอาทิตย์ดวงเล็ก
พอพวกยามบุกเข้ามาในห้อง คนก็หายไปแล้ว
เหลือเพียงหลุมตื้น ๆ ตรงขอบหลุมพื้นถูกเผาไหม้เกรียมดำ มีควันสีน้ำเงินอ่อนลอยขึ้นมา