กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสวี่ยเวยเดินเข้าไปในอาคาร
ซูหลินเดินตามหลังไปโดยไม่พูดอะไร
ห้องที่สามทางซ้ายของชั้นสอง เมื่อผลักประตูเปิดเข้าไป ข้างในไม่กว้างนัก มีเตียงหนึ่งหลัง โต๊ะหนึ่งตัว เก้าอี้หนึ่งตัว และหน้าต่างที่หันออกไปทางตรอก
“นายพักที่นี่” เสวี่ยเวยยืนอยู่หน้าประตูโดยไม่ได้เดินเข้าไป “ฉันอยู่ห้องข้าง ๆ”
“นายคงอยากถามสินะว่า เมื่อกี้ทำไมฉันถึงไม่ยอมให้นายลงมือ?”
ซูหลินส่ายหน้า “ไม่ต้องถาม ฉันรู้”
เสวี่ยเวยชะงักไปเล็กน้อย “นายรู้?”
ซูหลินกล่าว “เพราะถ้าลงมือกับเขา พ่อของเขาจะมา และถ้าพ่อของเขามา ดาวเพลิงโลหิตก็จะจบสิ้น”
เสวี่ยเวยมองเขาอยู่นานหลายวินาที
จากนั้นเธอก็ยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่แผ่วเบาและขมขื่นอย่างยิ่ง