กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันรุ่งขึ้น
แสงอรุณสีม่วงแดงสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกหลากสีบนเพดานโดมของพระราชวัง ย้อมทางเดินทั้งสายให้กลายเป็นสีม่วงชวนฝัน
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก——”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น ไม่เบาไม่แรงจนเกินไป แต่แฝงด้วยความหมดความอดทน
ซูหลินเดินไปเปิดประตู
ทันทีที่ประตูเปิดออก เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย
เสวี่ยเวยยืนอยู่หน้าประตู
เธอไม่ได้สวมเกราะศึก ไม่ได้สวมชุดรัดรูป แต่สวมชุดหนึ่ง—จะพูดยังไงดีล่ะ—เป็นชุดเซ็กซี่ที่ประดับด้วยลูกไม้
เธอพิงกรอบประตู มือข้างหนึ่งค้ำอยู่ข้างประตู ส่วนอีกข้างเท้าเอว เชิดคางขึ้นเล็กน้อย แล้วมองเขาด้วยสายตาราวกับกำลังพิจารณาเหยื่อ
“มองพอหรือยัง?”