กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สถาบันยุทธ์หลงเฉิง ทางเข้าหอคอยทะยานสวรรค์
เจ็ดโมงเช้า
ดวงอาทิตย์เพิ่งลอยขึ้นจากเส้นขอบฟ้า ฉาบหอคอยทั้งหลังด้วยสีทอง
บนลานกว้างหน้าทางเข้า ผู้คนเบียดเสียดแน่นขนัด
อย่างน้อยสามหมื่นคน
ไม่ใช่แค่คนของสถาบันยุทธ์หลงเฉิงเท่านั้น ยังมีนักข่าว แฟนคลับ ตัวแทนจากตระกูลใหญ่ต่าง ๆ คนของกองทัพ และคนของสมาคมที่เดินทางมาจากทั่วประเทศ นักข่าวแบกกล้องเอาไว้ แล้วพูดอะไรบางอย่างใส่กล้องเจื้อยแจ้ว
“มาแล้วหรือยัง? มาแล้วหรือยัง?”
“ยังเลย! ยังมาไม่ถึง!”
“เจ็ดโมงแล้วนะ ทำไมยังไม่มาอีก?”
“จะรีบอะไรนักหนา? เขาไม่ได้นอนมาสามวันสามคืนแล้ว ขอพักบ้างไม่ได้หรือไง?”