กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังประตูแสง คือท้องพระโรงแห่งหนึ่ง
มันเล็กกว่าด่านก่อน ๆ แต่กลับชวนขนลุกยิ่งกว่า
รอบท้องพระโรงไร้กำแพง มีเพียงความมืดไร้ที่สิ้นสุด ในความมืดมีบางสิ่งเคลื่อนไหวอยู่ราง ๆ บางครั้งเผยสีขาวซีดออกมาเล็กน้อย ก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว
กลางท้องพระโรงมีเก้าอี้ตัวหนึ่ง
วัสดุของเก้าอี้คือกระดูกสีแดงฉาน
กระดูกเหล่านั้นยังเต้นตุบ ๆ ราวกับมีชีวิต
บนเก้าอี้มีคนนั่งอยู่คนหนึ่ง
ไม่สิ ไม่ใช่คน
มันคือรูปร่างมนุษย์ที่ประกอบขึ้นจากกระดูกนับไม่ถ้วน มีโครงร่างเหมือนมนุษย์ แต่ไร้ใบหน้า ไร้ผิวหนัง มีเพียงกระดูกแน่นขนัด ราวกับรูปสลักที่ก่อขึ้นจากกระดูกขาว
มันมองซูหลิน