เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามเย็นของวันที่สี่
วันนี้สนามมวยใต้ดินแห่งหุบเขาคนชั่วมีคนมากกว่าหลายวันก่อนรวมกันเสียอีก
รอบกรงเหล็กเต็มไปด้วยผู้คน อย่างน้อยห้าพันคนเบียดเสียดกันแน่นขนัด แม้แต่บนบันไดก็ยังมีคนยืนเต็มไปหมด อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเหงื่อ กลิ่นคาวเลือด และกลิ่นโลหะเฉพาะตัวของบัตรคะแนน
“มาแล้ว ๆ! เจ้าเด็กนั่นมาแล้ว!”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกน ทุกคนพากันหันขวับไปพร้อมกัน
ซูหลินเดินลงมาจากปากทางบันได
เขายังคงสวมอุปกรณ์เก่าโทรมชุดเดิม เสื้อคลุมเก่าที่ซักจนสีซีด และปลายแขนเสื้อก็ลุ่ยแล้ว เลข【3】บนหน้าอกโดดเด่นแสบตาเป็นพิเศษภายใต้แสงไฟสลัว
“บ้าเอ๊ย ระดับ 3 จริง ๆ เหรอ?”
“สภาพโทรมแบบนี้ คืนนี้จะสู้กับระดับ 6 งั้นเหรอ?”
“ฉันดูวิดีโอเมื่อคืนของเขาแล้ว รับหมัดจากระดับ 5 ไปยี่สิบกว่าหมัดยังไม่เป็นอะไรเลย แปลกชะมัด!”